King Me ontstond in een woonkamer in begin 1999. In de eerste plaats ging het om een groepje vrienden die liedjes voor privé gebruik wilden opnemen.
Bizar genoeg was het goedkoper om de liedjes op 1000 CD's te drukken in plaats van op 300.
Sommige CD's werden daarom naar magazines gestuurd.
Niet zonder effect: enkele weken later werd King Me gebeld om in Paradiso (Amsterdam) te komen spelen. Snel werd er een band geformeerd.
King Me verschijnt in enkele radioshows: onder meer VPRO 3VOOR 12, VPRO De Avonden, 2 Meter Sessions, USA, French en Chech Radio Shows.
Er volgt een platencontract bij My First Sonny Weissmuller Recordings. King Me speelt met bands als Herman Düne, Swearing at motorists en Dead Man Ray.
Uitgebrachte albums werden vaak goed door de pers beoordeeld (onder meer door Oor en Music Maker). Maar slechte recensies kwamen ook naar buiten. Bijvoorbeeld de uitverkiezing in 2002 - door muziekjournalist Jaap Boots - tot grootste kutband van het jaar.
In 2006 komt het album Happy Happy uit in Italië via Midfinger Records. Later dat jaar startten in de eigen Jaap Boots Loods en Studio Metro de opnamen voor het volgende album Guide Down.
Guide Down verschijnt in januari 2007 bij My First Sonny Weissmuller Recordings.
Na twee jaar rust gaat King Me het podium weer op om nieuwe nummers van het album 'The New Fuck' (gepland voor februari 2010) live uit te proberen. Uiteindelijk verschijnt in mei 2010 het album Them Brawlers.
Voorman Michael Milo vergelijkt de muziek van King Me met dat van de Amerikaanse band Pavement. Dit vertelt hij in een interview met NLtracks.

Comments voor Comments bij King Me