Frédérique Spigt (Rotterdam, 28 januari 1957) is een Nederlandse zangeres. Zij kreeg landelijke bekendheid in de jaren tachtig als zangeres van 'I've got the Bullets'. In haar nummers steekt Spigt haar bi-seksualiteit niet onder stoelen of banken.
In 1996 begint Spigt voor zichzelf en maakt ze een theatertournee onder de titel 'Frédérique Spigt Con La Piccola Orchestra' (letterlijk: met klein orkest) en neemt een album op met dezelfde naam.
In 1998 doet Spigt mee aan het Nationaal Songfestival en daarbij zingt ze voor het eerst in het Nederlands. Het nummer Mijn Hart Kan Dat Niet Aan van Huub van der Lubbe (tekst) en Leo van de Ketterij. Tot haar grote opluchting wint ze niet, maar wordt derde. Door het optreden krijgt ze wel de landelijke bekendheid waar ze op gehoopt had. Voortbordurend op het succes besluit ze een volledig Nederlandstalig album te maken, 'Engel' (1999).
Er volgen meer soloalbums: In 2000 Droom waar ze een Edison voor krijgt, in 2002 Beest en in 2004 Mans Genoeg. Over de opnames van Mans Genoeg, een album met uitsluitend duetten, is door Sonia Herman Dolz een documentaire gemaakt die op het Nederlands Film Festival 2004 in première is gegaan. In 2006 bracht ze haar nieuwe album 'Eén kus' uit.
In 2008 trekt Spigt zich een paar maanden terug op het platteland van de Dordogne en werkt samen met Hein Offermans (tuba, contrabas), Jan van der Meij (gitaar) en de Antwerpse Gwen Cresens aan het album 'Vreemd'. Op 23 oktober 2008 gaat het gelijknamige theaterprogramma in première in de Leidse Schouwburg.
In 2009 treedt Spigt op tijdens het TT Festival in Assen. Ook duikt ze de theaters in, met de show 'Alles, The Best Of Frédérique Spigt'.
Bron beeld: Novum

Comments voor Comments bij Frederique Spigt